مود DMZ کالاف چیست؟ راهنمای کامل شروع بازی در DMZ

کالاف دیوتی موبایل سال‌ها با مولتی پلیر و بتل رویال شناخته می‌شد، اما مود DMZ اومد تا یک مدل کاملاً متفاوت از بازی رو وارد ماجرا کنه؛ مدلی که در اون قرار نیست همیشه با شلیک بیشتر برنده بشی و هر تصمیم می‌تونه روی چیزی که با خودت از مپ بیرون می‌بری اثر بذاره. اگه اسم این مود به گوشت خورده ولی هنوز نمی‌دونی که مود DMZ کالاف چیستوچه فرقی با بخش‌های دیگه داره، این مقاله قراره همه چیز رو واست روشن کنه؛ از قوانین و روند بازی گرفته تا لوت، مأموریت‌ها، خروج از مپ و چیزهایی که باعث می‌شن مود DMZ، تجربه متفاوتی از بقیه بخش‌های کالاف باشه.

مود DMZ کالاف چیست؟

مود DMZ کالاف یا DMZ: Recon سومین بخش اصلی کالاف دیوتی موبایله که بعد از مولتی پلیر و بتل رویال به بازی اضافه شد. تفاوت اصلیش با دو بخش قبلی اینه که اینجا قرار نیست فقط دنبال کیل بیشتر باشی یا تا آخر مپ زنده بمونی؛ هدف اینه که وارد منطقه بشی، لوت و تجهیزات جمع کنی، مأموریت انجام بدی و قبل از اینکه کشته بشی یا راه‌های خروج بسته بشن، سالم از مپ خارج بشی.

DMZ یک مود Extraction و PvPvE محسوب می‌شه. یعنی هم با بازیکن‌های واقعی درگیر می‌شی و هم با دشمن‌هایی که خود بازی کنترلشون می‌کنه. می‌تونی به صورت سولو یا انفرادی وارد بشی یا با یک اسکواد تا سه نفره بازی کنی. هر بار ورود به DMZ یک Run جدا حساب می‌شه و اگر موفق به خارج شدن بشی، چیزهایی که به دست آوردی رو برای ادامه پیشرفتت نگه می‌داری؛ اما اگر بمیری، بخشی از تجهیزات و لوتی که همراهت بوده ممکنه از دست بره.

برای همین DMZ بیشتر از اینکه درباره «برنده شدن» به شکل کلاسیک باشه، درباره ریسک کردن و سالم برگشتن با دست پره. ممکنه چند بازیکن یا چند اسکواد در یک بازی خروج موفق داشته باشن، اما کسی که لوت باارزش‌تر، پول بیشتر یا پیشرفت بیشتری از مأموریت‌ها به دست آورده، عملاً ران سودمندتری داشته. همین چرخه باعث می‌شه بازیکن‌ها به جای دویدن مستقیم سمت نقطه‌ی خروج، داخل مپ بچرخن، Contract انجام بدن، تجهیزات بهتر پیدا کنن و تا وقتی شرایط مناسب باشه، بیشتر داخل مپ بمونن.

مود DMZ چطور بازی می‌شود؟

هر بار که وارد DMZ می‌شی، در واقع یک ران یا دست جدید رو شروع کردی. قبل از ورود، تجهیزات اولیه‌ات رو انتخاب می‌کنی و بعد وارد مپ می‌شی؛ از اونجا به بعد دیگه بازی دست خودته. می‌تونی دنبال لوت بگردی، پول جمع کنی، قرارداد انجام بدی، با دشمن‌های هوش مصنوعی یا پلیرهای دیگه درگیر بشی یا حتی بعضی درگیری‌ها رو دور بزنی و بی‌سروصدا مسیر خودت رو ادامه بدی. نکته مهم اینه که برای موفق بودن در DMZ لازم نیست حتماً همه رو بکشـی؛ گاهی بهترین تصمیم اینه که اصلاً وارد یک درگیری نشی و چیزهایی که تا اون لحظه به دست آوردی رو به خطر نندازی.

لوت کردن یکی از مهم‌ترین بخش‌های هر ران محسوب می‌شه. اوایل کار تجهیزات خیلی معمولی داری، اما با گشتن داخل مپ می‌تونی پول، اسلحه، زره و آیتم‌های باارزش‌تر پیدا کنی. بخشی از این چیزها هم بعد از خروج قابل فروشه و پولش رو می‌تونی برای خرید تجهیزات بهتر در ران‌های بعدی خرج کنی. حتی وسط خود بازی هم پول به کارت میاد؛ مثلاً برای خرید مهمات و Armor Plate از Buy Station یا استفاده از بعضی راه‌های خروج پولی. در نتیجه هرچی با دست پرتری برگردی، برای دفعات بعد شرایط بهتری داری.

اما قرار نیست هرچقدر دلت خواست داخل مپ بمونی. هر ران زمان محدودی داره و وقتی به پایان بازی نزدیک می‌شیم، Radiation کم‌کم در مپ پخش می‌شه و راه‌های خروج رو یکی‌یکی از دسترس خارج می‌کنه. برای همین یه جایی باید قید لوت بیشتر رو بزنی و سمت یکی از نقاط Exfil یا خروج حرکت کنی. نقطه‌های خروج روی مپ مشخصن، ولی رسیدن به اون‌ها هم به معنی تمام شدن کار نیست؛ در خروجی معمولی وقتی وارد محدوده می‌شی، یک شمارش معکوس شروع می‌شه و تا پایان اون باید زنده بمونی. اونجا هم منطقه امن نیست و ممکنه درست چند ثانیه مونده به خروج، یک پلیر دیگه همه زحمتت رو به باد بده.

اگر سالم خارج بشی، ران موفق بوده و چیزهایی که با خودت بیرون آوردی رو حفظ می‌کنی؛ اگر کشته بشی، بیشتر تجهیزات همراهت از دست می‌ره. برای همین کل مود DMZ بر اساس یک تصمیم ساده ولی دائمی می‌چرخه: بیشتر بمونم و چیز بهتری پیدا کنم، یا همین الان با چیزهایی که دارم خارج بشم؟ همین ریسک باعث می‌شه دو ران DMZ حتی روی یک مپ هم دقیقاً شبیه هم از آب درنیاد.

قبل از ورود به مود DMZ چه چیزهایی انتخاب می‌کنیم؟

قبل از اینکه وارد یک ران DMZ بشی، باید یه سری چیزها رو برای خودت آماده کنی. قرار نیست با دست خالی بری وسط مپ و امیدوار باشی هر چی شد، شد. حداقل چیزی که برای شروع لازم داری شامل یک اسلحه، زره، چند Armor Plate، مقداری مهمات و یک Backpack می‌شه. این‌ها پایه‌ترین چیزهایی هستن که بدون اونها شانس زیادی برای یه ران خوب نداری. اگه هم نخوای زیاد وقت بذاری و سریع وارد بازی بشی، توی مرحله قبل از شروع می‌تونی از گزینه Quick Fill استفاده کنی و یکی از لوداوت‌های آماده رو برداری.

لوداوت‌های آماده هم فقط یک مدل نیستن. می‌تونی نسخه رایگان رو انتخاب کنی یا سراغ مدل‌های بهتر بری؛ فقط اگه بعضی از آیتم‌های اون لوداوت رو از قبل نداشته باشی، باید هزینه‌شون رو بدی. البته بازی از همون اول یه مقدار منابع در اختیارت می‌ذاره که بتونی کار رو شروع کنی، ولی برای اینکه توی ران‌های بعدی هم تجهیزات خوب داشته باشی، باید داخل مپ لوت جمع کنی و با دست پر برگردی.

کنار تجهیزات، یه بخش مهم دیگه هم داری به اسم Talent؛ یعنی قابلیت‌هایی که سبک بازیت رو تغییر می‌دن. مود DMZ سه درخت استعداد اصلی داره: Scavenger، Assaulter و Medical. هرکدوم هم مهارت‌های فعال و غیرفعال مخصوص خودشون رو دارن و با امتیازهایی که می‌گیری می‌تونی کم‌کم ارتقاشون بدی. هر سه تلنت رو می‌شه همزمان ارتقا داد، ولی موقع ورود به بازی فقط یکی از اون‌ها می‌تونه فعال باشه.

تلنت Scavenger؛ برای پیدا کردن اطلاعات و دشمن

اگه دوست داری قبل از درگیری بدونی اطرافت چه خبره، Scavenger بیشتر به دردت می‌خوره. این استعداد می‌تونه نشونه‌هایی مثل ردپای دشمن یا باز شدن تازه یک کش (Cache) رو بهت نشون بده و حتی بعضی اطلاعات مربوط به زرهت رو از دشمن مخفی کنه. قابلیت فعال اصلیش هم یه پراب (Probe) پرتاب می‌کنه که محدوده کوچیکی رو اسکن می‌کنه و دشمن‌های اطراف رو روی مینی‌مپ نشون می‌ده. این تلنت، برای پلیرهای سولو (تک‌نفره) یا کسی که توی اسکواد (Squad) نقش شناسایی رو دوست داره، انتخاب خیلی کاربردیه.

تلنت Assaulter؛ برای بازی تهاجمی‌تر

استعداد Assaulter برای کسیه که اهل جلو رفتن و درگیری مستقیمه. قابلیت‌هاش روی سرعت و دقت بیشتر تمرکز دارن و مهارت فعال اصلیش یه ویژگی خیلی جالب داره: می‌تونی موقعیت خودت رو چند ثانیه به عقب برگردونی. مثلاً اگه ناگهانی وارد کمین شدی، این قابلیت می‌تونه نجاتت بده و دوباره به جایی که چند ثانیه قبل بودی برگردونت. این تلنت هم مقابل بازیکن‌های واقعی کاربرد داره، هم مقابل دشمن‌های هوش مصنوعی.

تلنت Medical؛ برای زنده نگه داشتن خودت و تیم

استعداد Medical بیشتر روی دفاع و حمایت تمرکز داره. مهارت فعالش یه بمب دودزا (Smoke Bomb) در اختیارت می‌ذاره که می‌تونی برای عقب‌نشینی، گیج کردن دشمن یا پوشش دادن هم‌تیمی موقع Revive ازش استفاده کنی. با ارتقای این استعداد، سرعت استفاده از Armor Plate و نجات هم‌تیمی‌ها بهتر می‌شه و حتی Cooldown بعضی اسکیل‌های تیم هم کاهش پیدا می‌کنه. برای تیم‌هایی که می‌خوان شانس زنده موندنشون رو بالا ببرن، داشتن یک پلیر مدیکال می‌تونه خیلی به درد بخوره.

لوت، پول و بلک مارکت در DMZ

لوت کردن یکی از پایه‌های اصلی DMZ محسوب میشه؛ یعنی قرار نیست فقط دنبال درگیری باشی و از کنار هر چیزی رد بشی. اوایل که تازه DMZ رو شروع می‌کنی، معمولاً با اسلحه‌ها و تجهیزات ساده‌تری وارد بازی می‌شی، اما هر ران فرصت این رو داری که وسایل باارزش‌تر پیدا کنی و کم‌کم تجهیزاتت رو بهتر کنی. البته طبیعتا لوت‌های سطح بالا هم همین‌طوری وسط راه منتظرت ننشستن! و برای رسیدن بهشون باید با دشمن‌ها درگیر بشی و ریسک بیشتری قبول کنی.

چیزهایی که سالم از مپ بیرون میاری فقط برای کلکسیون نگه داشته نمی‌شن. می‌تونی بخشی از آیتم‌های باارزش رو بفروشی و در ازاش پول بگیری. این پول بعداً در Black Market به کارت میاد؛ جایی که می‌تونی اسلحه بهتر، زره قوی‌تر، Armor Plate، مهمات و تجهیزات دیگه بخری و برای ران‌های بعدی آماده‌تر بشی. البته اینجا یه نکته مهم وجود داره: هرچی تجهیزات گرون‌تر و بهتری با خودت ببری، در صورت مرگ چیز بیشتری هم برای از دست دادن داری.

از پولی که داخل خود ران پیدا می‌کنی هم می‌تونی در وسط بازی و از بخش از Buy Station، چیزهایی مثل مهمات، Armor Plate یا تجهیزات لازم برای ادامه مسیر بخری. مخصوصاً وقتی مدت زیادی داخل مپ موندی یا می‌خوای وارد منطقه خطرناک‌تری بشی، این ایستگاه‌ها می‌تونن خیلی به کارت بیان. بعضی مسیرهای خروج یا Payment Exfil هم پول می‌خوان؛ یعنی اگر Cash کافی همراهت نباشه، اصلاً نمی‌تونی از اون خروجی استفاده کنی.

در نتیجه لوت کردن فقط یه کار جانبی برای پر کردن کوله نیست؛ عملاً همون چیزیه که باعث می‌شه از یک ران به ران بعدی قوی‌تر و مجهزتر بشی. هرچی چیزهای باارزش‌تری سالم خارج کنی، پول و منابع بیشتری برای ادامه بازی داری. فقط اگه وسط ران یه آیتم خیلی مهم پیدا کردی که واقعاً نمی‌خوای از دستش بدی، می‌تونی از Safe Slot استفاده کنی؛ بخشی که جلوتر جدا توضیحش می‌دیم.

قراردادها و مأموریت‌ها در DMZ

در مود DMZ فقط قرار نیست بچرخی و هر چیزی دیدی لوت کنی. بازی دو نوع هدف جلوت می‌ذاره که بهتره با هم قاطی نشن: Contractها و Missionها.

قرارداد یا Contract یک هدف کوتاه‌مدته که داخل همون ران روی مپ پیداش می‌کنی و در صورت انجامش معمولاً پول یا پاداش فوری می‌گیری. ممکنه ازت بخواد یک هدف مهم یا HVT رو از بین ببری، Intel جمع کنی، یک Safe رو باز کنی، تجهیزات Atlas رو نابود کنی یا حتی دنبال اسکوادهای دیگه بری. انجام Contract اجباری نیست و اگر وسط کار ببینی زمان کم شده یا شرایط زیادی خطرناکه، می‌تونی قیدش رو بزنی و سمت خروج بری؛ چون آخرین چیزی که می‌خوای اینه که قرارداد رو کامل کنی ولی خودت فرصت خارج شدن پیدا نکنی.

ماموریت‌ها یا Mission فرق دارن و بیشتر به پیشرفت بلندمدتت در DMZ مربوط می‌شن. این مأموریت‌ها از قبل توسط بازی تعریف شدن و ممکنه برای کامل شدنشون مجبور باشی طی یک یا چند ران کار مشخصی انجام بدی. بعضی ماموریت‌ها هم شرط خروج موفق دارن، یعنی انجام هدف به تنهایی کافی نیست و باید سالم از مپ بیرون بیای.

جزئیات انواع Mission، نحوه ثبت پیشرفت و پاداش‌هایی که ازشون می‌گیری رو در بخش پایانی مقاله جدا بررسی می‌کنیم.

دشمن‌ها، PvPvE و باس‌ها در DMZ

یکی از چیزهایی که مود DMZ رو از خیلی از مودهای دیگه کالاف متفاوت می‌کنه، اینه که دشمن فقط پلیرهای واقعی نیستن. این مود، ساختار PvPvE داره؛ یعنی همزمان هم با بازیکن‌های دیگه طرفی، هم با دشمن‌هایی که خود بازی کنترلشون می‌کنه. در نتیجه تقریباً هر گوشه مپ می‌تونه برات دردسر داشته باشه و بهتره با لوداوتی وارد بشی که فقط برای یک نوع درگیری ساخته نشده باشه.

البته اینجا یه نکته مهم وجود داره: لازم نیست هر دشمنی که دیدی رو بزنی. گاهی بهترین تصمیم اینه که اصلاً وارد درگیری نشی، مخصوصاً وقتی تجهیزاتت ضعیفه یا لوت باارزشی همراهته. حتی اگه یک اسکواد دشمن رو ببینی، همیشه مجبور نیستی باهاش بجنگی؛ اکتیویژن خودش هم اشاره می‌کنه که گاهی بازیکن‌ها بدون درگیری از کنار هم رد می‌شن و هر دو طرف ترجیح می‌دن جان و تجهیزاتشون رو حفظ کنن. ریسکیه، ولی خب مود DMZ کلاً جای تصمیم‌های ریسکیه.

دشمن‌های هوش مصنوعی هم همه شبیه هم نیستن. بعضی‌ها سرباز معمولی هستن، بعضی Rocket Launcher دارن، بعضی با Flamethrower حمله می‌کنن و بعضی هم Sniper هستن. هرکدوم نقطه قوت و ضعف خودشون رو دارن؛ مثلاً بهتره به Sniper نزدیک‌تر بشی، ولی جلوی Flametrooper دقیقاً برعکس عمل کنی و فاصله رو حفظ کنی. اگه چند گروه دشمن همزمان سرت بریزن، قهرمان‌بازی معمولاً جواب نمی‌ده؛ کاور بگیر و منطقه رو کم‌کم پاکسازی کن.

باس‌ها؛ دشمن‌هایی که شوخی ندارن!

کنار دشمن‌های معمولی، بعضی مپ‌ها Boss هم دارن؛ یعنی دشمن‌های هوش مصنوعی خیلی قوی‌تری که شکست دادنشون سخت‌تره ولی در عوض لوت و پاداش بهتری می‌دن. در مپ Serpent Island دو باس اصلی به اسم‌های Kui Ji و The Tank وجود دارن. هرکدوم اطراف محدوده‌های مشخصی از مپ ظاهر می‌شن و وقتی نزدیکشون بشی، هشدارشون روی مینی‌مپ دیده می‌شه. پیدا کردنشون بخش آسون ماجراست؛ اصل دردسر تازه بعدش شروع می‌شه.

Kui Ji برای درگیری نزدیک خیلی خطرناکه، چون می‌تونه با یک Finishing Move کارت رو همون‌جا تموم کنه. بهترین کار اینه که فاصله رو حفظ کنی و نذاری بهت نزدیک بشه. اگه شکستش بدی، یک پاداش کمیاب گیرت میاد؛ ولی گرفتن پاداش پایان کار نیست، چون تازه باید با اون آیتم سالم خودت رو به محل خروج برسونی تا بتونی نگهش داری.

The Tank هم همون‌طور که از اسمش پیداست، یه ربات زرهی سنگینه که مقدار زیادی مهمات برای از بین بردنش لازم داری. بهتره از فاصله دورتر باهاش بجنگی و نزدیک کاور بمونی، چون وقتی روی موقعیتت قفل کنه حجم زیادی تیر سمتت می‌فرسته. پس اگه میخوای با نصف خشاب و زره داغون به سمتش بری، احتمالاً تصمیم خیلی جذابی نگرفتی!

نکته مهم اینه که جنگیدن با باس‌ها اجباری نیست. می‌تونی کل یک ران رو بدون نزدیک شدن بهشون تموم کنی؛ اما اگه دنبال لوت کمیاب‌تر و پاداش‌های خاص باشی، باس‌ها یکی از جاهاییه که ارزش ریسک کردن دارن.